1 ขณะ

1 ขณะที่มี "การกระทำ" คือหลายขณะที่มี "คิด"

แต่เรา "ไม่รู้ " ในสิ่งที่คิดก่อนเกิดมี "การกระทำ"

เราสร้างโลกซ้อนขึ้นมาอีกใบแล้วอาศัยอยู่กับมัน

ซึ่งเป็นเพียงมายาบดบังโลกแท้จริงที่อาศัยอยู่

เป็นดั่งคุกที่มีสมมติเป็นซี่กรง มีความคิดเป็นเส้น

ขอบเขต มีความยึดมั่นและความเชื่ออย่างปักใจ

ว่ามันคือความจริงเป็นแม่กุญแจ และโซ่คล้องล็อค !

"รู้" อย่างไม่มีคำพูดอธิบายความหมายบัญญัติ

ที่จะบอกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันคืออะไร หากไปใส่

บัญญัติหรือให้ความหมายแล้วเชื่อว่าสิ่งที่บัญญัติ

หรือตีความหมายนั้นมันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น

ก็เท่ากับตกไปสู่คุกแห่งความคิดอีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้

จะปฏิเสธในการใช้บัญญัติ เพียงแค่รู้และเข้าใจ

อย่างลึกซึ้งว่าอะไรมันคืออะไรก็เท่านั้นเอง

เมื่อรู้ว่าบัญญัติต่างๆ เป็นเพียงเครื่องมือเพื่อใช้สื่อสาร

มันไม่ได้เป็นอะไรไปตามที่เราคิดเอาไว้เลย​ เราโดน

หลอกด้วยสมมติบัญญัติของตัวเอง​

มีเพียง "รู้ที่ไม่รู้" เท่านั้นที่มีอยู่ เมื่อเห็นดังนี้แล้ว​ "คุก"

ที่เคยกักขังมาช้านานก็พลันล้มพังทลายลง และออก

สู่อิสรภาพในการใช้ความคิด​ และสมมติบัญญัติได้

อย่างไม่หลงติดไปกับมัน