ความสุข

เราเคยมีความสุขกันจริงๆ รึป่าว?

หรือเป็นเพียงเหตุการณ์หนึ่งๆ

ที่เราคิดไปเองว่ามันคือ "ความสุข"

การได้สิ่งที่ชอบ การได้อยู่กับสิ่งที่รัก

การได้กินของอร่อยๆ หรือการได้ท่องเที่ยว

อย่างสบายอารมณ์

"ความสุข" คือการได้มาอย่างนั้นหรือ?

แล้วช่วงที่ดิ้นรนรอคอยกว่าจะได้มันมาหละ

ช่วงนั้นมันคืออะไร?​ แล้วช่วงเวลาที่คิด

ว่ามันคือความสุข บอกได้ไหมว่าช่วงจังหวะ

ไหนที่เรียกว่าความสุข เราก็บอกไม่ได้ว่า

ความสุขมันอยู่ตรงไหนของเหตุการณ์

แต่เราก็คิดเหมาไปแล้วว่ามันคือ "ความสุข"

"ความสุข" เกิดจากความคิด ที่ไปคิดว่าสิ่งนั้นๆ

คือความสุข เมื่อเหตุการณ์จบความสุขก็หาย

สิ่งที่ตามมาคือความกระหายใคร่อยากในความสุข

นั้นอีก แล้วเทียวแทะเล็มเศษซากของความสุขที่

ผ่านมา ตั้งหน้ารอคอยและดิ้นรนให้ได้มาซึ่งความสุข

นั้นอีกครั้ง โดยไม่สนใจว่าไอ้เจ้าความสุขนั้นมันจะ

อยู่ตรงไหนของเหตุการณ์ ขอเพียงให้ได้มาซึ่งอารมณ์

ที่ชอบใจอย่างนั้นอีกก็พอ

เราต้องวนเวียนกับความสุขจอมปลอมนี้ไปอีกเท่าไหร่

ในเมื่อความสุขที่มาจากการสนองความอยากของตัวเอง

นั้นมันไม่เคยเต็มและไม่ได้มีอยู่จริง เราเพียงเข้าไปเล่น

กับโลกของความคิดจนติดยึดงอมแงมหลงเชื่อไปอย่าง

สนิทใจว่ามันคือความจริง จึงทำให้ต้องเวียนวนไล่ล่าหา