หลงสมาธิ

 

เธออย่ามัวหลงใหลต่อปรากฏการณ์ในสมาธิอยู่เลย

มันเป็นแต่เพียงลวดลายและลีลาของความคิดเท่านั้น

เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่ากำลังคิด  เมื่อนั้นเป็น "สติ"

เมื่อไหร่ที่เห็นความคิด     เมื่อนั้นเป็น "สมาธิ"

เมื่อไหร่ที่เข้าใจความคิด   เมื่อนั้นเป็น "ปัญญา"

เธอเพียงทำความรู้จักและเข้าใจต่อปรากฏการณ์ต่างๆ

ที่เกิดขึ้นกับเธอ ในทุกอิริยาบถ ทุกช่วงเวลาและทุกสถานที่

ที่เป็นความปกติธรรมดาของเธอเองเท่านั้น

เมื่อเธอเข้าใจ....มันเธอจะไม่ดิ้นรนเสาะหาอะไรที่ไหนอีก

เพราะมันมีอยู่กับเนื้อกับตัวอย่างสมบูรณ์อยู่แล้วตลอดกาล