จงรู้ทุกข์ เท่าที่เธอทุกข์

 ทั้งหมดของความเป็นเธอ

คือโลกทั้งหมดที่เธอรับรู้

เธอจึงไม่จำเป็นต้องรู้อะไรไปเสียทั้งหมด

เพียงแต่ให้รู้ทุกอย่างเท่าที่เธอเป็นและเป็นเธอ

เพราะท้ายที่สุด.....การข้ามพ้นและเป็นอิสระ

ได้จากโลก ก็คือการเป็นอิสระและหลุดพ้นไป

จาก "ความเป็นตัวของเธอ" ด้วยตัวเธอเอง

จงรู้ทุกข์ เท่าที่เธอทุกข์

จงรู้ตัว เท่าที่เธอรู้........

เพราะธรรมแท้มันช่วยได้แค่

การเป็นอิสระหลุดพ้นจากตัวตน

ด้วยตัวตนเท่านั้น มันจึงเป็นการ

ประหยัดเวลาและย่นระยะทางที่

ไร้สาระนี้ลงไปได้