ยอดแห่งธรรม

ยอดแห่งธรรม ไม่จำเป็นต้องแฝงเร้นอยู่ภายใต้ภาษาที่คมคายหรือออกจาก

ปากท่านผู้ทรงธรรมใดๆ ไม่......หากแต่มันอยู่ภายในความคิด ภาษาและคำพูด

ที่แสนจะธรรมดาๆ ของเราๆ ท่านๆ นี้เอง.........

เมื่อไหร่...ที่เธอได้ยินเสียงพูดในหัวก่อนจะพูดออกมา หรือแม้กระทั่งในขณะที่

อ่านบทความอยู่นี้ นี่เองคือธรรมทั้งหมดแปดหมื่นสี่พัน ที่ใครหลายๆ คนเทียวออก

ค้นหาอย่างน่าเวทนา

มันไม่ใช่เรื่องวิเศษพิศดารแนวแฟนตาซี หรือเป็นเรื่องไกลตัวที่ออกนอกอวกาศอย่าง

หนังแนว ไซ-ไฟ ก็ไม่เลย และมันก็ไม่ได้เป็นเรื่องเฉพาะของเหล่าโยคีนักบวชก็หาไม่

หากแต่มันคือเรื่องธรรมดาๆ ที่แสนจะธรรมดาที่มันมีมันเป็นอยู่แล้วในเราทุกคน

แต่เป็นเพราะเราไม่รู้เท่าทันความคิด มันจึงหลอกหลอนตัวมันเองให้ต้องไปมีไปเป็น

ไปสร้างไปทำ ไปบำเพ็ญไปขจัดขัดเกลา ออกไล่ล่าตามหาสัจจะธรรมกันให้วุ่นวาย

ยอดแห่งธรรม จะปรากฎขึ้นเมื่อเราหยุดแสวงหา หยุดเชื่อฟังคำสั่งของความคิด

ปลดเปลื้องตัวตนผู้ทรงธรรมทั้งหลายแหล่ที่เคยเชื่อถือลงให้หมดสิ้น เหลือไว้แต่

ใจดวงเดิมของความเป็นมนุษย์ที่ไร้เดียงสาและเบิกบานดวงนั้น แล้วเฝ้ามองทุกสิ่ง

ที่เกิดมีให้รับรู้อยู่เพียงเท่านั้น ปล่อยให้ปัญญาจากการสังเกตมันทำหน้าที่ของมัน

ไปเรื่อยๆ จนกว่าปัญญามันจะสุดรอบแล้วรวบยอด สับบั่นทุกสรรพสิ่งแม้ตัวมันเอง

ให้ขาดสะบั้นในพริบตา เธอจะรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนและสว่างโพลงวาบไปทั่ว

สมอง แล้วเราจะเห็นโลกอย่างที่มันเป็นจริงๆ หลังจากที่ต้องมองผ่านและตีความ

โดยความคิดมาช้านาน..........