เมื่อไม่เกิด จึงไม่ถูกทำลาย

เมื่อไม่ "แสวงหา" เธอจึงไม่เกิด

เมื่อไม่ "เกาะเกี่ยว" เธอจึงไม่ถูกทำลาย

.............................

เพราะความหวาดกลัว เธอจึงต้องหาสิ่งพึ่ง

เพื่อยึดเหนี่ยวจิตใจ เธอได้ผูกมัดมันไว้กับ

ความเชื่อ ขนบ และเหตุผลต่างๆ เพื่อให้รู้สึก

ปลอดภัย และไม่เคว้งคว้าง จิตใจของเธอจึง

อ่อนแอและขาดอิสระภาพตั้งแต่บัดนั้น

..............................

เธอได้ลากจูงจิตใจของเธอด้วยการกระทำ

และความคิดแผลงๆ ต่างๆ นานา ด้วยอิทธิพล

จากความเชื่อที่ถูกล่อลวงด้วยความคิด จิตใจ

ของเธอจึงบอบช้ำจากการเกิดและถูกทำลาย

นับครั้งไม่ถ้วน

................................

เธอเพียงทำความเข้าใจกับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น

อย่างตรงไปตรงมา ไม่เข้าแทรกแซงหรือยินดี

ยินร้ายกับทุกปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ผลัก

ไสหรือดึงมันไว้ ปล่อยให้ทุกอย่างมันดำเนินไป

อย่างที่มันเป็น เมื่อนั้นเธอจะเข้าใจด้วยตัวเธอ

เองว่า มีเพียงความคิดของเธอเท่านั้นที่คอยปั่น

หัวเธอเล่นให้วุ่นวายไปมา

...................................

เมื่อเธอเข้าใจว่าอะไรมันคืออะไร การดิ้นรน

แสวงหาของเธอก็จะหยุดและจบลง เมื่อการ

แสวงหาไม่มี จิตใจของเธอมันจึงไม่เกิด

...................................

และเพราะความเชื่อทั้งหลายที่เธอมีต่อสิ่งต่างๆ

ได้ถูกทำลายลง การยึดมั่นและเกี่ยวยึดกับสิ่ง

ต่างๆ ก็พลันถูกทำลายลงตามไปด้วย เมื่อเธอไม่

ยึดเกาะกับอะไรๆ จิตใจของเธอก็เป็นอิสระและ

ไม่ถูกทำลาย

.................................

เมื่อจิตใจของเธอเผยความเป็นธรรมชาติเดิม

ของมันอย่างที่มันควรจะเป็น ความเข้มแข็ง

และกล้าหาญก็จะกลับคืนสู่จิตใจของเธอเช่นเดิม