ฉัน




ฉัน คือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากความทรงจำ ฉันไม่มีในอนาคต ทั้งอดีตฉันก็เป็นเพียงภาพจำ มีเพียงวินาทีนี้เท่านั้นที่ฉันดำรงอยู่เป็นภาพฝันของตัวฉันเอง

เรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย ภายในกายร่างเนื้ออันนี้ ที่มันขยับเคลื่อนไหวไปกันคนละทิศละทางกับเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น ปฏิกิริยาตอบสนองที่เกิดจากสิ่งเร้าโดยรอบทำให้ฉันต้องคอยเปลี่ยนแปลงไป

ฉันสุขก็ได้ถือเป็นกำไรเล็กๆ น้อยๆ เหมือนได้คว้ากินลูกไม้ที่หอมหวาน และทุกข์ก็ได้ซึ่งก็ถือว่าได้กินลูกไม้ที่ฝาดขม ความชอบใจและไม่ชอบใจมันมีขึ้นแล้วก็หายไปภายในวินาทีที่ฉันมี

ฉันดำรงอยู่เหมือนไม่ได้ดำรงอยู่ ทุกสิ่งผ่านมาแล้วก็ผ่านพ้นไป ไม่มีอะไรเหลืออยู่แต่ก็ไม่ได้ขาดแคลนสิ่งใด ฉันเข้าใจความเป็นฉันกระจ่างแจ้งแล้ว และไม่มีอะไรที่ฉันต้องเข้าใจอะไรอีก แล้วเมื่อการหลับครั้งสุดท้ายของฉันมาถึง ฉันก็จะตื่นอยู่อย่างนี้ไปชั่วนิจนิรันดร์...



ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ทุกอย่างสมบูรณ์อยู่แล้ว ก่อนการเริ่มต้น

เมื่อเธอเห็นภาพ เธอจะสัมผัสไม่ได้ถึงดวงตา

สุข บัง ตา