จิตใจ สดใหม่อยู่เสมอ
...เธอเหนื่อยไหม? กับการต้องพยายามเป็นอะไรในสิ่งที่ทั้งเธอและคนอื่นคาดหวัง ความสุขที่เคยมีมันก็ค่อยๆ ลดลง ซึ่งสวนทางกับความทุกข์และความเครียดที่ค่อยๆ มีเพิ่มมากขึ้น ความรู้สึกในช่วงวัยเด็กที่สนุกสนานร่าเริงจึงถูกขุดขึ้นมาและโหยหาปรารถนาต่อมัน.....
...เราลืมความสดใสร่าเริงของวัยเด็กไปตั้งแต่เมื่อไหร่?.... ชีวิตที่เต็มไปด้วยเรื่องสนุกสนานกับจินตนาการที่ไร้ขอบเขต ถูกใช้งานด้วยความไร้เดียงสาอย่างเต็มความสามารถและสมบูรณ์แบบ กลับถูกกดทับและบดบังไปจนสิ้นด้วยความเป็นผู้ใหญ่ของเธอเอง.....
...ผู้ใหญ่ที่ยึดมั่นเชื่อถือในหลักการและเหตุผล ความรู้ ความเชื่อ ขนบธรรมเนียม กำหนดข้อบังคับต่างๆ ของสังคม และเชื่อจนสนิทใจว่ามันคือทุกสิ่งที่ควรจะเป็น จินตนาการและความไร้เดียงสาของเธอจึงถูกจำกัดพื้นที่ และหยาบกระด้างลงด้วยสิ่งที่เธอเชื่อมั่นเหล่านั้น.....
... จิตใจที่ร่างเริงแจ่มใส และเต็มไปด้วยจินตนาการนั้นไม่ได้หายจากเธอไปไหนเลย เพราะธรรมชาติของจิตใจมันเยาว์อยู่เสมอ มันไม่ใช่เรื่องของการต้องหัวเราะเป็นบ้าหลังหรือทำตัวสนุกสนานให้เหมือนเด็กตลอดเวลา แต่มันคือความสดใหม่ของอารมณ์ และความคิด ที่ไม่หมกอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งเอาไว้ มันคือการปล่อยให้ธรรมชาติได้ทำงานของมันได้อย่างเต็มที่ โดยไม่มีตัวตน “ผู้รู้มาก” เข้าไปก้าวก่าย และมันมีประจำอยู่แล้วในตัวเราทุกคน รอเพียงเธอพบเจอมัน.....
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น