เราไม่เคยปล่อยวางอะไรได้จริง
เมื่อเราเห็นสิ่งที่ผิดไปจากรูปแบบที่เรายึดถือ ธรรมชาติของใจจะเกิดการดิ้นรนและตัดสิน เป็นไปตามจริตของมันที่เคยสะสม มากน้อยแตกต่างกันไป
..................................................
ลองสังเกตใจของเราดูเอาเถิด.....ต่อให้ท่านจะสำเร็จฌานอะไรมา หากมีคนมาบอกว่าสิ่งที่ท่านทำอยู่นั้นมันผิด ท่านสามารถปล่อยวางความหมายและอารมณ์ความรู้สึกหลังจากนั้นได้จริงหรือ หรือหากมีเด็กวัยรุ่นก๋ากั่นมานั่งพูดถึงพระนิพพานให้เราๆ ท่านๆ ฟัง.....ลองสังเกตใจท่านดูเถิด.......ว่ามันจะดิ้นรนอยู่เช่นไร
..................................................
เพราะตลอดสายของเส้นทางแห่งการเรียนรู้ ความเป็นเราได้เกี่ยวยึด จำแนกและให้ค่ากับสิ่งต่างๆ ในโลกเอาไว้อย่างเสร็จสรรพ มันจึงเป็นธรรมดาของธรรมชาติ ที่มันต้องเป็นไปตามอย่างที่มันเคยเป็น ถึงจะมีการฝึกฝนใจให้วางเฉยกับสิ่งที่เคยหลง ก็เป็นแต่เพียงการย้ายห้องกรงขังในคุกหลังเดิมเท่านั้น
..................................................
มันจึงไม่มีใครไปปล่อยวางอะไรได้จริง สิ่งที่มีและเป็นมันจึงเป็นเรื่องของโลกที่มันต้องเป็นไปตามนั้น เมื่อทุกสิ่งมันเป็นอิสระของอยู่แล้ว เราจึงมีหน้าที่เพียงสัมผัสความอิสระนั้นให้ได้ก็พอ
..................................................
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น