อดีต สร้างภาพปัจจุบัน

คิดไปเถอะ เศร้าไปเถอะ โกรธไปเถอะ อยากไปเถอะ หรือมีสุขมีทุกข์ไปเถอะ

ตราบใดที่สมองและจิตใจมันทำงานของมันเป็นปกติดีอยู่ อารมณ์เหล่านี้ก็จะยังคงมีอยู่.....

"อารมณ์คือดอกผลของอดีตที่สั่งสม".....ความเป็นเรามันจะเป็นไปอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับว่าอดีตมันชอบในอารมณ์แบบใด แต่ทั้งความเป็นเราและอารมณ์ก็ยังคงเป็นเพียงสิ่งที่อดีตสร้างขึ้น......

อดีตคือภาพลวงที่ล่วงผ่านและไม่ได้มีอยู่แล้ว สิ่งที่ถูกสร้างจากสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงแล้ว มันจะเป็นหรือมีอยู่จริงได้อย่างไร เราฝึกฝนอารมณ์ ก็เพราะรังเกียจอารมณ์ เราไม่อยากได้อารมณ์แต่กลับไปสร้างสมอารมณ์กัน ยิ่งเรารังเกียจมันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไปสร้างอารมณ์เหล่านั้นให้มีมากขึ้น เกิดเป็นวัฏฏะหมุนวนหล่อเลี้ยงการกำเนิดให้มีต่อไปไม่สิ้นสุด

ผู้ที่เข้าใจอารมณ์ จะเข้าใจความเป็นตัวตนและเมื่อไหร่ที่ตัวตนมันเข้าใจตัวมันเอง เมื่อนั้นมันก็จะเป็นอิสระได้จากอารมณ์และตัวมันเอง โดยไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีไม่จริงอีกต่อไป โดยปล่อยให้มันทำงานของมันไปแล้วก็จบสิ้นกันเพียงเท่านั้น