ธรรมชาติของเกลียวคลื่น

กระแสลมพัดเฉี่ยวผิวน้ำ

ทำให้เกิด​เกลียวคลื่น​โบกพัดตีชายฝั่ง

ระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างไม่มีวันหยุด​

คือความเป็นธรรมดาของสิ่งธรรมดา​

ที่มันต้องเป็นอยู่อย่างนั้น​ ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง​

ตามกฎของธรรมชาติที่แสนธรรมดา​

เมื่อลมก่อให้เกิดคลื่น​ แต่เพราะมี​

"ตัวเรา" ไปไม่ชอบคลื่น​ จึงคิดอยาก

จะห้ามลม​ เกิดการดิ้นรนที่ไร้สาระ​

ต่อสิ่งที่ปราศจากสาระหรือไร้สาระ​

เมื่อหลงไปคิดว่า​ คลื่นลมนั้นคือเรา​

เรานั้นคือคลื่นลม​ คลื่นลมนั้นอยู่ในเรา​

และเรานั้นอยู่ในคลื่นลม​ จึงเกิดเป็น

ความวุ่นวายที่ไม่รู้จบสิ้น​ เพราะความ

ไม่รู้ว่าอะไรมันคืออะไร​

จงเดินขึ้นจากน้ำแล้วนั่งดูธรรมชาติ

มันทำงานตามหน้าที่ของมันไปอย่าง

สบายอารมณ์ไม่ดีกว่าหรือ​?