เราผูกมัดตัวเองด้วยความเชื่อ


ความเชื่อที่ประกอบด้วยหลักการและเหตุผล

ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ดีในสังคมส่วนใหญ่

แต่ในทางกลับกัน ความเชื่อนั้นก็จะยิ่งผูกมัด

ตัวตนไม่ให้ไปไหนและจะเป็นทุกข์มากขึ้นโดย

ไม่รู้ตัว​




ตำแหน่ง:ภูเก็ต,ไทย ภูเก็ต ประเทศไทย

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ทุกอย่างสมบูรณ์อยู่แล้ว ก่อนการเริ่มต้น

รูปภาพ
 เมื่อเธอนำสิ่งที่เธอค้นหา ออกค้นหาไปด้วยกับเธอ เธอจึงยังค้นหาสิ่งใด..... เมื่อเธอกับสิ่งที่เธอเฝ้าดู มันคือสิ่งเดียวกัน......... เธอจะยังเฝ้าดูอะไร...... เมื่อตัวเธอนั่นเอง....คือ กิเลส  แล้วจะให้กิเลส ไปกำจัดกิเลสอยู่ใย... เมื่อตัวตนผู้บรรลุนิพพาน เป็นเพียงฉากมายาสมมติ เธอยังจะมุ่งสู่สิ่งใด.......
อ่านเพิ่มเติม

เมื่อเธอเห็นภาพ เธอจะสัมผัสไม่ได้ถึงดวงตา

รูปภาพ
เมื่อเธอรู้สึกได้ว่าคิด - เมื่อนั้นเป็น "จตุตถฌาน" เมื่อเธอเห็นความคิด - เมื่อนั้นเป็น "อากาสานัญจายตนะ" เมื่อเธอรู้สึกได้ถึงผู้คิด - เมื่อนั้นเป็น "วิญญาณัญจายตนะ" เมื่อเธอเห็นผู้คิดว่ามันคิด - เมื่อนั้นเป็น "อากิญจัญญายตนะ" เมื่อเธอเห็นผู้คิดเป็นเพียงความคิด - เมื่อนั้นเป็น "เนวสัญญานาสัญญายตนะ" เมื่อเธอเข้าใจว่าสิ่งที่เข้าใจและผู้เข้าใจก็คือกระบวนการหนึ่งของความคิด เมื่อนั้นจึงถึง "สัญญาเวทยิตนิโรธ" ธรรมทั้งมวล รวมอยู่ในสิ่งคิด หากไม่รู้คิด ก็ไม่รู้ธรรม หากกระจ่างใจในความคิดก็แทงตลอดในสรรพธรรม
อ่านเพิ่มเติม

สุข บัง ตา

รูปภาพ
..... การฝังตัวเองอยู่ใน “ปิติสุข” ไม่ใช่ที่สุดในการรู้แจ้ง เพราะยังมีความพอใจในสุข ยังมีความอยากในสุข ยังมีการรักษาสุขเหล่านั้น ยังมีผู้ต้องการ ยังมีผู้กระทำ ยังมีผู้ได้รับผลของการกระทำ ยังมีผู้ต้องการแบ่งปัน ยังมีผู้เมตตา ยังมีผู้ส่งความเมตตา ยังมีผู้รักษาคุณธรรมและยังคงมีธรรมที่ยัง "เชื่อ" ว่ามันคือธรรม สิ่งต่างๆ เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งถูกผิด แต่ยังถูกปิดบังอยู่ด้วย "ความไม่รู้"..... เพราะมันคือการขังตัวเองไม่ให้เผชิญกับความจริงที่มันมีอยู่ ไม่ให้พบกับสภาพความเป็นจริงของธรรมชาติในความเป็นเช่นนั้นของอารมณ์และความคิด ปิดกั้นสิ่งที่ไม่อยาก และพยายามรักษาสิ่งที่พอใจให้ยังคงอยู่ มันคือการสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมาเพื่อใช้อาศัยพึ่งพิง โลกแห่งความปิติสุข และนี่เองคือสิ่งที่ท่านเรียกว่า "ภพ" และเมื่อภพมี "ชาติ" จึงมี.....
อ่านเพิ่มเติม