ความสุข...ที่ปราศจากเงื่อนไข นั้นแหละคือความสุข

เราต่างสร้างเงื่อนไขขึ้นมามากมายเพื่อให้ได้ความสุข

และเมื่อได้มันมา เราก็หลงลืมมัน แล้วกลับไปให้ความ

สำคัญกับเงื่อนไขต่างๆ ที่เราสร้างขึ้นมาแทน.........!!!

เมื่อไหร่ที่ปัจจัยแห่งความสุขมีไม่ครบหรือผิดเงื่อนไข

มันจึงกลายเป็นความทุกข์ใจให้มีขึ้น เราจึงรู้สึกโหยหา

ความสุขอยู่ตลอดเวลา มุ่งสร้างแต่ปัจจัยและเงื่อนไข

ของมันมากกว่าสิ่งที่เรียกว่าความสุขเสียอีก........

เราได้แยกตัวเราเองออกจากความสุขเพราะเงื่อนไข

ที่เราสร้างขึ้น จนหลงเข้าใจไปว่าความสุขจะเกิดขึ้น

ไม่ได้หากไม่มีหรือผิดไปจากเงื่อนไขเหล่านั้น ยิ่งเรา

สร้างเงื่อนไขของความสุขให้ยุ่งยากมากเท่าไหร่......

มันก็เป็นเรื่องยากมากเท่านั้นที่เราจะได้รับความสุข

เพราะเงื่อนไขนั้นนั่นเองคือ "ความขัดแย้ง" มันจัดการ

และแบ่งแยกสิ่งที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ออกเป็น สิ่งดีและ

ไม่ดี ใช่และไม่ใช่ จากความรู้สึกที่ผิดเพี้ยนของตัวเอง

ล้วนๆ .......เราจึงจมติดอยู่กับเงื่อนไขของความขัดแย้ง

ที่ตัวเราเองเป็นคนสร้างขึ้น.....

แต่ความสุขที่แท้นั้น....มันไร้ซึ่งข้อขัดแย้งเพราะมัน

ปราศจากเงื่อนไขใดๆ ให้ต้องพึ่งพิง เมื่อเราเหวี่ยง

เงื่อนไขและข้อบังคับปฏิบัติต่างๆ ที่แสนจะรกรุงรัง

ในการใช้ชีวิตออกไปจนหมดสิ้น เมื่อนั้นเธอจะสัมผัส

ได้ด้วยตัวเธอเองว่า ตัวเธอนั้นแหละคือความสุขที่

เธอตามหามันมานานแสนนาน...........