รู้เพื่อไม่รู้ รู้เพื่อไม่เป็น

 เมื่อตระหนักรู้ได้ถึงความบริสุทธิ์ของชีวิต

สิ่งที่รู้นั้นก็เหมือนไร้ความหมาย เพราะมัน

ไม่สามารถเอาไปใช้ให้เกิดอะไรหรือให้ตัว

ผู้รู้ไปเป็นอะไรได้เลย

ในทางกลับกันเมื่อมันรู้แล้ว มันจะดีดตัวมัน

เองออกจากความเป็นอะไรทั้งหมดแม้กระทั่ง

ความไม่เป็นอะไรก็ไม่อาจจะใช้เรียกมันได้

มันจึงบริสุทธิ์จากการปรุงแต่งทั้งปวง

แล้วแทรกตัวกลายไปเป็นส่วนหนึ่งของ

ความบริสุทธิ์นั่นเสียเอง