ความเข้าใจที่แท้จริง มันไม่มีอะไร ที่จะให้เข้าใจ

 “ความเข้าใจที่แท้จริง มันไม่มีอะไรที่จะให้เข้าใจ และมันก็ไม่มีใครไป

เข้าใจอะไรด้วย  หากยังเหลือสิ่งที่เข้าใจและผู้ที่เข้าใจสิ่งนั้นอยู่…...

ความเข้าใจอันนั้นก็เป็นความเข้าใจที่ยังไม่เข้าใจ”

การเข้าใจ “ธรรมชาติ” ของการเปลี่ยนแปลง  ไม่คงที่  เกิดดับ

และควบคุมไม่ได้................ยังเป็นเพียงความเข้าใจในระดับ

ของความคิดที่ใช้การนึกเอาคิดเอาอยู่เพื่อให้ "ตัวตน" มันรู้สึก

ปล่อยวางทุกๆ สิ่ง เกิดเป็นความสุขสงบขึ้นในจิตใจ และหากเกิด

ความพอใจในอารมณ์สุขนั้นๆ ก็เป็นสิ่งอันตรายต่อความเป็นอิสระ

อย่างสิ้นเชิง...

…… การพิจารณาสิ่งต่างๆ ต้องใช้ความคิดก็จริงอยู่ แต่ท้ายที่สุดแล้ว

ก็ต้องใช้ความคิดความเข้าใจอันนั้นกลับมาพิจารณาสวนขึ้นไปอีกที….

เพื่อให้ถึงความบริสุทธิ์โดยแท้จริงหากยังมีความเชื่อว่า.....

ลักษณาการอย่างนั้น คือการเปลี่ยนแปลง…..

ลักษณาการอย่างนั้น คือการเกิดคือการดับ

ลักษณาการอย่างนั้น คือการควบคุมไม่ได้

มันก็ยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงของมายาความคิด

เพราะทุกสิ่งที่มีลักษณะ ลักษณะนั้นเองที่เป็นมายา

- ที่เห็นว่ามัน "เปลี่ยนแปลง เกิดดับ ควบคุมไม่ได้"    

  แท้จริงแล้วมันไม่มีอะไร "เปลี่ยนแปลง เกิดดับ

  หรือควบคุมไม่ได้"

- แต่ที่เข้าใจว่ามัน "เปลี่ยนแปลง เกิดดับ ควบคุม

  ไม่ได้" ก็เพราะเราคิดกันเอาเองว่ามัน "เปลี่ยนแปลง 

  เกิดดับ ควบคุมไม่ได้" จริงแท้แล้วสิ่งนั้นก็ไม่ได้

  เรียกว่า "เปลี่ยนแปลง เกิดดับ หรือควบคุมไม่ได้"

สิ่งที่เราเข้าใจ กับสิ่งที่มันเป็น มันไม่เคยมีอะไรเหมือนกัน

หรือต่างกัน เพราะสิ่งๆ นั้นมันไม่เคยเป็นอะไรเลย แม้กระทั่ง

ความไม่เป็นอะไรเลยก็ไม่ใช่สิ่งที่มันเป็น และหากเราเชื่อ

ความคิดเหล่านั้น ว่ามันมีอะไรอย่างที่คิดหรือเป็นหรือมีอยู่

แบบที่คิดจริงๆ เราก็จะติดตันอยู่แค่ในโลกของความคิดเท่านั้น

มันจึงเหมือนมีโลกอยู่สองใบ ใบหนึ่งคือโลกของความคิด

ที่ซ้อนอยู่ภายในโลกของความจริง โดยโลกของความคิดไม่

สามารถอธิบายให้ตรงหรือแตกต่าง และไม่อาจทำอะไรโลก

แห่งความจริงได้เลย...........แต่ก็อย่าได้ไปเชื่ออะไรอย่างนั้น

เพราะสิ่งนั้นมันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นจริงๆ เพียงแต่ทำความเข้าใจ

กับมันจนเห็นแจ้งได้ด้วยตัวเองก็พอ แล้วก็ใช้ชีวิตแบบโลกๆ

ไปวันๆ มีอารมณ์ ความคิด ความรู้สึก อย่างคนธรรมดาๆ

ที่คนเขามีกันจนกว่ามันจะตายแล้วก็จบกัน.....