ชีวิตคือสายธารแห่งความคิด

เพราะอำนาจผลักดันของพลังแห่ง "ความคิด"

ความสงสัยใน "จิตใจ" ของเธอจึงผุดเกิดไม่ขาดสาย

เพราะความสงสัยจึงทำให้มนุษย์มีระดับความคิด

ที่ซับซ้อนกว่าเหล่าสัตว์ทั้งหลาย สามารถสร้างสรรค์

สิ่งต่างๆ ขึ้นมากมาย ยังความเจริญทางรูปลักษณ์ได้

จนถึงขีดสุด......

แต่ในขณะเดียวกันมนุษย์ก็ได้ตกเป็นเครื่องมือ

ของความคิดและจมอยู่ในมันโดยไม่รู้ตัวก่อร่าง

สร้างเป็นลัทธิความเชื่อบูชาความคิดกันเป็นล่ำ

เป็นสัน จึงทำให้สถานะของมนุษย์ตกหล่นล่วง

ลงไปอยู่ในระดับของความเป็น "คน".......

ที่หมายถึงต้องเวียนวนเรื่อยไปในห้วงสมุทรแห่ง

ความคิดที่ถูกแรงของความอยากแกว่งไกวกวนวน

ให้ดิ้นรนแบกความสงสัยในความคิดเรื่อยไปอย่าง

ไม่รู้จบรู้สิ้น.........

จนกว่าเขาเหล่านั้นจะตระหนักรู้ได้ถึงการตกอยู่ในห้วง

ของความคิดและพาจิตใจของตัวเองให้ทะลึ่งพรวดขึ้น

จากวังวนแห่งกระแสของความคิด จนจิตใจเขาเป็นอิสระ

ได้จากมัน.........

เมื่อนั้นสถานะของความเป็นมนุษย์ก็จะกลับคืนมาเอง

โดยไม่จำเป็นต้องไปสร้างอะไรหรือไปดับอะไรและความ

สงสัยในจิตใจของเธอก็จะหายไปในบัดดล เมื่อเขาเข้าใจ

แล้วว่าทั้งตัวคำถามและคำตอบต่างก็ไม่ได้มีอยู่จริง

เท่ากับการมีอยู่ของตัวผู้ถามเอง........