เพราะหวาดกลัว เธอจึงปรารถนา

อะไรคือสิ่งที่เธอ "หวาดกลัว"

อะไรคือสิ่งที่เธอ "ปรารถนา"

และอะไรกันที่เป็น "คำตอบ"

เพราะสิ่งที่เธอหวาดกลัวและสิ่งที่เธอปรารถนา

ล้วนแล้วแต่เป็นตัวผลักดันให้เธอต้องกระทำกรรม

อะไรต่างๆ มากมายโดยไม่จำเป็น เธอจึงต้องคอย

รักษาสภาพจิตใจของเธอไว้ แล้วรอคอยว่าวันหนึ่ง

มันจะเกิดผลอะไรบางอย่างที่ปรารถนาตามมา...

ความคิดเห็นเช่นนั้นเป็นเพียงกลอุบายเอาไว้ขจัด

ความคิด เพื่อความอยากสงบเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่เหตุ

ปัจจัยที่จะทำให้เข้าใจอะไรๆ ได้เลย เธอเพียงกักขัง

จิตใจมันไว้ในสภาพแวดล้อมที่เธอพอใจ แล้วมันจะ

ต่างอะไรกับการหลอกลวงตัวเธอเอง...................

การปล่อยให้จิตใจมันเผชิญอะไรๆ ตามความเป็นจริง

ในทุกๆ สภาวะ แล้วคอยเฝ้ามองปฏิกิริยาของความคิด

อย่างเงียบๆ โดยไม่เข้าไปแทรกแซงยินดีหรือปฏิเสธ

นั่นเองคือเหตุปัจจัยของการที่จะทำให้เธอเข้าใจอะไรๆ

ได้จริง จนถึงเข้าใจอะไรๆ ได้อย่างถึงที่สุด

"มันคือการรักษาโดยที่ไม่ต้องไปรักษา"

"มันคือการกระทำโดยที่ไม่มีการกระทำ"

เมื่อเธอเข้าใจอะไรๆ ได้อย่างถึงที่สุด

เธอจะรู้ได้ด้วยตัวเธอเองว่า แท้จริงแล้ว

อะไรคือคำตอบของความปรารถนาและ

ความหวาดกลัว