จาก....มักโกรธ เป็นไม่โกรธ จาก...ฟุ้งซ่าน เป็นตั้งมั่น จาก...อาฆาต เป็นเมตตา จาก...ร้อนรน เป็นร่มเย็น ก็หาใช่เครื่องยืนยันของ ผู้พบธรรมแล้วไม่.......... ธรรมแท้ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งปรุงแต่ง และพ้นไปจากอำนาจของความคิด เราจึงไม่อาจจินตนาการถึงธรรมที่ แท้จริงนั้นได้ ผู้มักโกรธ , ฟุ้งซ่าน , อาฆาตร้าย ก็อาจพบธรรมได้เร็วกว่า ผู้ที่แช่นิ่ง อยู่ในร่มเงาของความสงบ เพราะกระแสของอารมณ์ที่รุนแรง เหล่านั้นมันสังเกตได้ง่ายกว่าและ เมื่อใช้ปัญญาเข้าแทรกแซงก็อาจ รู้แจ้งแทงตลอดทุกสรรพสิ่งได้ใน พริบตาเดียว ฉะนั้นการเข้าถึงธรรมหาใช่การ เข้าไปเปลี่ยนแปลงสิ่งใดไม่ แต่ มันคือการทำความเข้าใจกับทุก สภาวะอารมณ์ความรู้สึกทุกชนิด ที่มันมีขึ้นให้รับรู้ ว่าแท้จริงแล้ว มันคืออะไร เมื่อรู้แล้วก็จบกัน เพียงเท่านั้น............ สิ่งที่มันเคยมีเคยเป็น มันก็ยังคงมี คงเป็นของมันไปตามเรื่องตามราว ตามเหตุตามปัจจัย ตามจริตนิสัย ดั้งเดิมของมันที่มันเคยเป็น......... เราจึงไม่อาจปรามาทใครด้วยความคิด ของเราได้เลย แม่ค้าขายบะหมี่ข้างทาง ก็อาจเป็นผู้พบธรรมแล้วก็เป็นไปได้ใคร จะรู้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น