เพราะไม่เข้าใจทุกข์ เธอจึงทุกข์

เพราะไม่พอใจต่อสภาวะใน “ปัจจุบัน” คือที่มาของ “การดิ้นรน” ในรูปแบบของการฝึกฝนจิตใจ

ต่อให้เธอฝึกฝนความเมตตาเพื่อดับความหยาบช้า ฝึกฝนปัญญาเพื่อดับความโง่เขลา  ฝึกฝนสติเพื่อดับความเผลอเลอ ฝึกฝนความอดทนเพื่อดับความอ่อนแอ มันก็เป็นเพียงเงาของการกระทำ เป็นเพียงการสร้างความคิดเพื่อเปลี่ยนความคิด ซ้ำร้ายหากขาดความเฉลียวใจในการปฏิบัติมันก็จะกลายเป็นการสร้างรูปและลักษณะของตัวตนใหม่ให้เกิดขึ้น

เมื่อตั้งคำถามว่าทำไมจึงต้องฝึกฝน ?!.... คำตอบที่ได้คือ "เพราะไม่พอใจในสภาวะอารมณ์และความคิดในปัจจุบัน" จึงเกิดเป็นการ "ดิ้นรน" ของความคิด ที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อไปยังอีกความคิดหนึ่งที่เป็นที่น่าพอใจกว่า มันจึงเป็นการเล่นกับความคิดไปมาไม่มีที่สิ้นสุด

การฝึกฝนจิตใจให้เข้มแข็งนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่มันก็ไม่ใช่หนทางแห่งอิสรภาพ มันจึงเหมือนกับเด็กน้อยที่หวาดกลัวเงาของตัวเองเพราะความไม่รู้ แต่เมื่อไหร่ที่เธอเข้าใจได้ว่าอะไรคือความทุกข์และอิสระได้จากมัน การเฝ้าฝึกฝนที่ผ่านมาของเธอจะเป็นเรื่องที่น่าตลกที่สุดในชีวิตของเธอเอง.....