ใช้ความคิดลบความคิด ?

อย่าพยายามตามกำจัดความคิดที่ไม่ชอบอยู่เลย ยิ่งเธอพยายามกำจัดมันมากเท่าไหร่ ก็เท่ากับเธอยิ่งไปสร้างความคิดนั้นให้มีมากขึ้นเท่านั้น.....

ธรรมชาติของความคิด....คือการนึกคิดปรุงแต่งทั้งที่สำนึกได้และใต้จิตสำนึก ความคิดมันจึงเป็นอิสระที่จะคิด มันจึงไม่มีความถูกหรือผิด ดีหรือเลวโดยตัวมันเอง แต่จะใช้ความคิดอีกตัวที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคอยตรวจสอบยับยั้งและส่งเสริม ควรหรือมิควรที่จะนำออกมาใช้ในการพูดและทำหรือที่เรียกว่าจิตสำนึก......

เพราะความไม่รู้เราจะหวาดกลัว เพราะความหวาดกลัวเราจึงพยายามห้ามความคิด แต่กลับเป็นการพยายามไปคิดเรื่องที่อยากจะห้าม มันจึงเป็นการย้ำคิดในเรื่องที่ไม่อยากคิด ตามลบความคิดด้วยความคิด มันจึงเป็นการต่อความยาวให้กับเรื่องที่ไม่อยากจะคิดมากขึ้น มากขึ้น

เมื่อเราเห็นความคิดที่ไม่ชอบ เราเพียงเฝ้ามองมัน สังเกตมันดูมันตัดสินแต่ไม่เข้าไปตัดสินมัน ดูมันเปลี่ยนแปลงโดยไม่เข้าไปเปลี่ยนแปลงมัน จนกว่าจะแยกความไม่ชอบออกจากความคิดที่ไม่ชอบเหล่านั้น เราจะเห็นความคิดที่เราไม่ชอบเกิดขึ้นก่อนความไม่ชอบที่เรามี แล้วก็ปล่อยให้ปัญญาทำหน้าที่มันไปจนกว่ามันจะสรุปรวบยอดเรื่องราวทั้งหมดได้.....

“ความคิด” คือสิ่งที่เกิดได้และดับเอง เป็นเหมือนดังเงา หากเราไม่ไปจับมันไว้มันก็จะแสดงความเป็นธรรมชาติของมันออกมา คือ...."ความว่างที่ไร้ตัวตน" ทั้งสิ่งที่ถูกรับรู้และตัวผู้รับรู้เอง มันจึงถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออธิบายและแสดงถึงความไม่มีอยู่จริงของตัวมันเองอยู่แล้วตลอดเวลา.....เพียงเราเฝ้าสัมผัสมันและเข้าใจมันให้ได้ แล้วขบวนการไล่ล่ากำจัดเงาที่แสนจะวุ่นวาย.......ก็จบลง